Mijn Marine plaatsingen van 27 Oktober 1958 t/m 27 Oktober 1964
BuiltWithNOF
eXTReMe Tracker
Hr Ms Van Ewijck F808
16 Maart 1964 tot 19 Juni 1964

 

Algemeen
De "Van Ewijck" is vernoemd naar Willem Van Ewijck. De "Van Ewijck" is in het kader van het MDAP overgenomen van de US Navy, waar het schip als de USS Gustafson (DE 182) in 1943 gebouwd is. Het vaartuig werd in Nederland op 23 oktober 1950 in dienst gesteld. Het schip was destijds het tweede schip in de marine met de naam Van Ewijck.

In 1967 is de Van Ewijck uit dienst gesteld,

 

16 Maart 1964 tot 19 Juni 1964

http://www.vanewijck63.nl/Contact.html

BEMANNING HR.MS. 'VAN EWIJCK'

 

Op 27 oktober 1963 werd een korporaal machinist tijdens een vechtpartij aan boord van de 'Van Ewijck' door een collega bemanningslid om het leven gebracht. Een aantal bemanningsleden was hier in directe zin getuige van. 
Een aantal anderen is meer indirect hierbij betrokken geweest. Op 16 oktober 2003 kwam een kleine twintig oud-bemanningsleden bij elkaar in het
BNMO-Centrum* in Doorn.

Sommige opvarenden hebben in toenemende mate last gekregen van nare herinneringen aan de schokkende ervaring tijdens het verblijf van het schip op Curaçao in 1963. Deze opvarenden hebben de wens geuit om bij elkaar te komen naar aanleiding van de door hen ervaren gevolgen van deze term aan boord van Hr.Ms. Van Ewijck.

De terugkomdag van Hr.Ms. Van Ewijck is tot stand gekomen op initiatief van 'kajoe' (scheepstimmerman) Jan Stekelenberg. Begeleiders namens het Veteraneninstituut waren de heren W.H. Barmentloo (groepsbegeleider BNMO-centrum) en KLTZSD dr. Manen Meier (Kennis en Onderzoekscentrum Veteraneninstituut).
Zo rond de klok van elf uur waren de deelnemers en hun partners aanwezig en waren zij geanimeerd in gesprek met elkaar en werden foto's en dergelijke uit gewisseld.

Om kwart over elf werden de deelnemers welkom geheten door de heer Barmentloo. De heer Barmentloo en de heer Meier stelden zich namens hun werkgever voor aan de deelnemers en gaven een kort toelichting op het programma en de mogelijkheden van het Veteraneninstituut. Daarna verwelkomde de heer Stekelenburg zijn collega bemanningsleden.

Stekelenburg: "Ik was al vroeg aanwezig om iedereen welkom te kunnen heten. Met de partners erbij waren er ruim 20 mensen. De jongste op deze dag was 58 jaar oud en de oudste 70 jaar. Ik was net 18 jaar oud in 1963. Veel mensen waren nog nooit in het BNMO-centrum geweest en ze keken hun ogen uit. Toen Marten Meier vertelde wat het inhield om veteraan te zijn, kwamen er veel opmerkingen.

Wij hadden als marineman vroeger geen keus waar we heen gestuurd werden. Wij waren altijd lang van huis en ongevaarlijk was het werk ook niet. Toch komen er maar een paar in aanmerking voor de veteranenstatus.
Hierna heb ik zelf het woord gevoerd. Ik heb eerst een minuut stilte gevraagd om degenen te herdenken die ons intussen zijn ontvallen. Toen heb ik gezegd dat veel marinemensen in hun diensttijd beschadigd zijn. Toen ik ouder werd kwamen de beelden naar boven die ik jaren had verdrongen. Het was net of ik in het verleden leefde, zo helder zag ik dingen terug die ik jaren verdrongen had. Je hebt de neiging om te ontkennen dat je ergens last van hebt. Ook de marine heeft velen onder ons in de kou laten staan door te ontkennen dat er iets is gebeurd.

Na de welkomstwoorden was er nog een korte tijd voor wat informele contacten waarna de Indische maaltijd heel wat waarderende woorden ontlokte aan de deelnemers van deze dag. Na de maaltijd werd een groepsbijeenkomst gehouden. Men was overigens er vrij in om wel of niet deel te nemen aan dit gesprek. In dit gesprek werd met behulp van diamateriaal uitleg gegeven door Marten Meier over de schokkende gebeurtenis en eventuele gevolgen op langere termijn. Een algemene uitleg die stoelt op onderschreven wetenschappelijke theoretische uitgangspunten. 
 

Gaandeweg kon nader ingegaan worden op de specifieke schokkende gebeurtenis aan boord van Hr.Ms Van Ewijck. Stekelenburg: "Marten Meijer vroeg aan de aanwezigen wie daadwerkelijk de steekpartij had gezien en wie zich het voorval nog goed voor de geest kon halen. Vijf deelnemers hadden het voorval gezien. Marten vroeg wie de moed had het te vertellen. Piet van de Burgh wist het precies te omschrijven. De anderen hadden er niets aan toe te voegen. Verder werd er niet dieper op in gegaan. 
 

Marten vertelde dat er vroeger heel anders mee wordt omgegaan werd dan tegenwoordig. Vroeger werd alles snel in de doofpot gedaan en moest je gewoon je werk weer op pakken, maar tegenwoordig staat er een heel team gereed om de mensen bij te staan." (gelukkig is er veel in positieve zin veranderd./Leonardo)

In dat middaggesprek kwam verder de zorg en het ontbreken van zorg voor de resterende bemanningsleden aan de orde, toen en later. In het gesprek bleek bovendien dat het schip in 1963 spannende momenten heeft beleefd op de dagen rond de moord op John P. Kennedy, en toen er Oorlogswacht gevaren werd onder de kust van Cuba. Een aantal deelnemers heeft deel uit gemaakt van de Agadirmissie, toen bij een aardbeving in Marokko (1960), te vergelijken met de aardbeving in Bam (Iran 2004), ook duizenden slachtoffers onder het puin geborgen moesten worden.

De gegeven informatie maakte het voor de aanwezigen duidelijk hoe één en ander in hun leven een rol speelde en speelt. De combinatie van Marten Meijer als 'externe' deskundige en Wim Barmentloo als 'ervaringsdeskundige' bleek goed aan te slaan. Stekelenburg: "Wim stond Marten goed terzijde. Wim had zelf als dienstplichtige bij de marine gediend en gevaren." Na een theepauze is de middag vervolgd met de vertoning van een film over de 'Van Ewijck' alsmede van dia's en foto's. De dia's waren van de heer Budding. Net als de foto's die diverse deelnemers hadden meegenomen vormde dit deel van het programma voor de deelnemers een feest van herkenning.

Na een drankje en een broodmaaltijd werd vervolgens huiswaarts gegaan. Dit betekende het slot van een geslaagde dag. Stekelenburg: "Wat mij vooral goed deed was dat Wim en Marten de gehele dag tussen ons waren. Alsof ze een van ons waren. Ik heb zelf erg veel van deze dag genoten. Het was een goed gevoel om deze dag in samenwerking met het Veteraneninstituut en het BNMO-centrum, dus samen met Wim Bartmentloo en Martin Meijer te mogen organiseren. Ook wil ik het keukenpersoneel van het centrum bedanken en alle anderen die deze dag voor ons hebben mogelijk gemaakt. 
 

Een geslaagde dag dus voor de direct betrokkenen van een schokkende gebeurtenis aan boord van Hr.Ms. Van Ewijck. Een gebeurtenis die in zijn nawerking voor deze betrokkenen meer impact heeft gehad dan door de marineleiding van toen werd beseft. Misschien helpt deze dag alle betrokkenen in hun verwerking van het eigen verleden en het dragen van de eventuele last ervan in het heden.


(met bijzondere dank aan Wim Barmentloo en Jan Stekelenburg.)

[Home] [Marine loopbaan] [MOC] [MOKH] [De Ruyter] [TOKM] [Hertog Hendrik] [Deelen] [Karel Doorman] [Valkenburg] [Karel Doorman2] [Naar Curaçao] [Van Ewijck] [Naar Nederland] [Karel Doorman 3] [Conservatie] [Foto album] [N-Guinea Kruis] [Seahawk Crash] [Contact formulier] [Diversen] [Aanvullingen] [Reunie R81] [50 jaar geleden] [Eendracht] [Den Helder 2013]